o º o º o º o º o º o º Las Vegas 2006 o º o º o º o º o º o º o º

Hoi! How're you all doing? Of zal ik het in het Nederlands proberen te zeggen? Hoe gaat het?

Ja, voor de allereerste keer ben ik naar Vegas gegaan zonder dat ik gedacht heb aan het ontmoeten van Céline. YEP! We hebben een heel speciaal boek  gemaakt en hebben het aan iemand gegeven die het weer aan Céline kon geven. Ze heeft het inderdaad gekregen en vond het geweldig (je zult hier meer over  horen als je dit verslag verder leest). Ik heb zoveel plezier gehad dathet  onmogelijk is om het in woorden uit te leggen (maar ik beloof dat ik mijn  best zal doen)! Ik hoop dat je veel plezier zult hebben bij het lezen van  mijn verslag over mijn 4e keer dat ik naar Vegas ben gegaan!

Zo, waar zal ik beginnen? Laten we het eerst even over het boek hebben... In september 2005 vroeg Laura, de Nederlandse vertaler van deze site en mijn beste vriend, me of ik steun wilde geven aan een project waar Mireille mee was begonnen, een vriendin van Laura uit Nederland. Het ging over een boek.  Ik accepteerde niet alleen het aanbod maar heb ook zoveel als mogelijk  geholpen bij het realiseren er van. En het is gelukt! We kregen meer dan 100  berichten, prachtige berichten, sommige maakten me aan het lachen, anderen maakten me aan het huilen, en allemaal hadden ze iets speciaals. Een heel  diepe liefde, de liefde van een fan, een liefde die via een natuurlijke weg  groeit en onverklaarbaar is. Alleen een fan begrijpt het hart van een andere  fan, toch? Ok, terug naar het onderwerp (lol).... Het was woensdag aan het  einde van de dag, een paar uur nadat ik aangekomen was, en we probeerden of  we kaarten konden krijgen bij de box office. Mireille had al een kaartje  voor die avond en Tati en ik niet, maar we wilden goede plaatsen proberen te  krijgen. Dus we bleven proberen en na een paar keer proberen, kregen we 2  goede kaartjes. IK VOND HET GEWELDIG! Céline voelde zich duidelijk niet zo  goed die avond. We konden duidelijk aan haar gezicht zien dat er iets niet  goed was. Ze leek een beetje  verdrietig door iets waarvan we nog steeds niet weten wat het geweest is. Maar ze deed haar werk zeker goed, zelfs als je er  vanuit gaat dat ze zich niet helemaal ok voelde! Ik genoot er van alsof het  de eerste keer was dat ik er zat. Ik vind dat het hetzelfde gevoel blijft,  of je nu de eerste keer gaat, of de tweede, of al een paar keer geweest  bent, elke avond voelt alsof het de eerste keer is dat je er bent. SUPER! We  weten dat Céline het boek heeft gekregen omdat Mireille, de maker er van,  een gesigneerd showbook terugkreeg met de tekst "Dank je wel Mireille voor  je harde werk"... is dat niet super? En waarom weten we dan zo zeker dat  Céline het leuk vond? Blijf lezen! ;-)

Op woensdag zag ik Michel lopen binnenin Caesars maar hij had haast (en ik ook), maar hij stopte toch even om gedag te zeggen en te vragen hoe het met  me ging... Heel aardig! Hij zei dat hij terug zou komen waar we elkeer al eerder ontmoet hadden maar ik kon niet wachten, omdat we ons klaar gingen  maken voor de show. Ik heb niet gevraagd of ik een foto mocht maken omdat
het niet logisch meer is. Hij kent me, ik ken hem en ik hoef hem niet voor een derde keer lastig te vallen, toch? Ik wilde wel om wat handtekeningen  vragen voor wat vrienden van me, maar ik heb hem niet meer gezien in de  dagen er na. :(

's Avonds hebben we ook Elise nog gesproken - ze is geweldig - ze praat nog steeds tegen me in het Portugees en kent mijn naam uit haar hoofd..... het is zo ongelooflijk! Ik voel me zo goed als ik met haar spreek. Ze is zo lief! En we hebben ook Aaron nog gezien, DE danser... Hij is heel aardig en  groette ons. Ook hij herinnert me zich als hij me ziet. Het is heel  bijzonder om er zo nu en dan heen te gaan en te merken dat deze beroemde  mensen zich mensen herinneren die van Céline houden, het is gewoon super om  daar af en toe heen te gaan.

We zijn terug gegaan naar onze kamer. Onze reis was ook zo leuk omdat we in  Caesars Palace zaten, het is het waard want alles is zo dichtbij. Het was  een beetje koud dus we hoefden niet naar buiten in die kou. We hebben wat gerust, ik vooral omdat ik 14 uur gereisd had en ik was ERG MOEEEE!!!

Op donderdag hebben we gewinkeld, gewandeld, veel gelachen en..... MEER CÉLINE DION! In de winkel kennen ze ons ook al, hahaha. Ik voelde me een beetje verlegen de eerste minuten maar we konden gewoon niet stoppen met vertellen over onze ervaringen met Céline. 's Avonds was het weer tijd voor  de show. We zagen Patrick Angélil en ik heb weer niet om een foto gevraagd  omdat ik me er ongemakkelijk bij voelde (ik denk dat ik oud word, lol... Ik dacht: nee, het is niet goed om hem om een foto te vragen... maar hij zorgde er op vrijdag voor dat we ons heel goed voelden). Céline was beter deze avond... Ze keek me een paar keer in mijn ogen en toen ik riep 'On t'aime  Céline" (zoals gewoonlijk), zei ze: "Je vous aime aussi" ... Ze heeft het zo
vaak gedaan op deze 4 geweldige avonden, dat ik niet meer precies weet wat ze op welke avond zei.

En dan nu de vrijdag, ht BESTE concert OOIT in mijn HELE LEVEN! Céline zei tegen me "Bienvenu encore à Las Vegas, je vous aime beaucoup" .... (dat  betekent 'welkom weer in Las Vegas, ik houd heel veel van je)... Misschien  beeld ik het me maar in maar dat kan niet, het voelde alsof ze wist dat we  daar weer waren. We hadden kaarten voor rij BB en we zaten allemaal naast elkaar, in het midden van het theater. Veel van jullie weten waarschijnlijk  wel dat bij 'Fever', bijna op het eind, Céline iets grappigs doet met haar gezicht (onmogelijk om te omschrijven)... maar ze maakt een grappig geluid, zoiets als 'brbrbbrbbbrbr' lol ... nou...  Ik deed dat automatisch ook,  zonder er bij na te denken en wat gebeurde er? Ze schoot in de lach! Aaroon,  de danser, deed ook zijn best om niet in de lach te schieten, hahaha... Ik had echt een geweldige avond. Ze keek vaak naar me bij 'If I could'. We  kregen een ongelooflijk goed gevoel over ons heen, de fans en de diva! Terug  naar het begin... Patrick kwam naar ons toe en vroeg of we plezier hadden in  Vegas... We praatten een paar minuten met hem en wat deed hij? Hij gaf ons  een  fles champagne! Ja, hij zei tegen de ober: "Dit zijn echte Céline-fans  uit Holland, Zuid-Amerika (Brazilië) en A..Arizona?" ... Ik kan nog steeds zijn gezicht niet vergeten toen hij met ons sprak, hij had een uitdrukking van "Laten we eens iets leuks doen voor deze fans van Céline"... Ik denk dat  Céline en de crew een beetje genoeg hebben van het optreden voor 'normale'  mensen. Als er echte fans zijn die dat laten weten tijdens de show, voelen  zij zich ook goed, omdat ze weten dat er mensen zijn die van ver zijn  gekomen speciaal om de show te zien (EN NATUURLIJK, Céline zelf). Het was  ongelooflijk.

Zaterdagavond... We realiseerden ons dat het bijna tijd was om terug naar huis te gaan... We hadden lol bij de show... We zagen zelfs onszelf op het  scherm, voor de show en aan het eind van de show... En Céline gaf weer veel  aandacht aan ons. Ik vond het weer heel erg leuk. Het is gewoon geweldig om  de show nog een keer te zien voor ze dingen gaan veranderen er in. Wat me  wel een beetje verdrietig maakt, is dat de show waarschijnlijk al in maart  2007 zal stoppen. Veel mensen zeiden dat Céline haar contract af zal kopen  zodat ze maar tot maart hoeft op te treden. Dus misschien heb ik niet eens meer de kans om nog een keer te gaan en de nieuwe A new day, met nieuwe nummers en kostuums, te zien... En misschien nieuwe showelementen er om heen
:-(

Maar dat is het... Ahhhh! Hoe kon ik het vergeten... Patrick zei tijdens ons gesprek op vrijdag dat Céline het boek bladzijde voor bladzijde aan het lezen is. Tijdens haar pauze's, als ze haar make-up op doet of in de kleedkamer is. Super he?

Nou, dat is het voor nu... Ik hoop dat ik A new day nog een keer kan zien voor het voorgoed stopt en ik hoop dat jij er ook heen kunt gaan.... Het is alle moeite waard... Ik weet hoe duur het is om helemaal naar Vegas te reizen, zeker als je niet uit Amerika komt, maar het is al het geld meer dan waard. Je zult er een geweldige tijd hebben.

Ik houd van je, Céline, Michel, Elise, Aaron en Patrick... Merci Beaucoup encore une fois! Laura. Dank je voor het samenbrengen van Mireille en mij... Weet je, Ik hou  van je!
Mireille, zo hartelijk bedankt... Ik hoop dat we elkaar nog een keer kunnen
ontmoeten op een Céline-ige reis!
Tati... geen woorden! :)
Mijn nieuwe vriend Jullie.... hey 'zij' ... Ik vond het geweldig om je te
ontmoeten en bedankt voor de hints die je me gegeven hebt :)

Het beste allemaal,
tot de volgende keer,
Estevam
Maart 2006

 


.